Pizza z... ziemniakami! (wegańska, bez sera)

Bardzo lubię tę prostą pizzę, tylko z ziemniakami, solą i rozmarynem. To jedna z rzeczy, których brakuje mi w Polsce. Taką pizzę najczęściej sprzedaje się al taglio, na kawałki, i dlatego ma ona formę prostokąta, a nie koła.

Zanim zaczęłam pisać ten post, poszukałam polskich przepisów na pizzę z ziemniakami. Z radością donoszę, że znalazłam dwa, ale żaden nie był całkowicie wegański, dlatego poniżej podaję przepis na taką właśnie pizzę - bez mleka, bez sera, 100% roślinną.

Ciasto jest pyszne i do tego cudownie proste. Nie dajcie się zwieść długiemu opisowi przygotowania: wyrabiania jest tu może 10 minut, reszta to czekanie, aż ciasto wyrośnie. A w tym czasie można sobie obejrzeć odcinek ulubionego serialu, i nawet nie zauważyć, jak zleci 50 minut. Ciasto ma jeszcze tę zaletę, że wychodzi cieniutkie, a przy tym miękkie. 

Jeśli dodatek ziemniaków wydaje się Wam dziwny, po prostu wypróbujcie ten przepis, a przekonacie się, że warto było :)

Pizza z ziemniakami i rozmarynem

przepis na ciasto ze strony Viva La Focaccia

Składniki:

Ciasto:

• 160 ml letniej wody
• 20 g oliwy z oliwek extra vergine (2 łyżki)
• 5 g suszonych drożdży
• 5 g soli (łyżeczka)
• 230 g mąki luksusowej (1 1/3 szklanki)
• oliwa do wysmarowania formy

Na wierzch:

• 2 duże ziemniaki lub 4 średnie, pokrojone w cieniutkie plasterki
• sól (gruba lub drobna)
• 2 łyżeczki suszonego rozmarynu
• oliwa do smarowania ciasta

Przygotowanie:

Ciasto:

1. Odmierzamy mąkę, zostawiamy 2 łyżki do podsypywania ciasta przy wyrabianiu.
2. W misce mieszamy drożdże z wodą. Dodajemy 2 łyżki oliwy, mieszamy,
3. Z mąki, którą odmierzyliśmy w punkcie 1, bierzemy połowę i dodajemy do mieszaniny drożdży, wody i oliwy. Mieszamy łyżką, aż wszystkie składniki się połączą i nie będzie grudek.
4. Dodajemy sól, mieszamy.
5. Dodajemy po trochu drugą część mąki. Wyrabiamy ciasto przez 4-5 minut. Kiedy ciasto nie klei się już do miski, wyjmujemy je na blat, uprzednio posypany 2 łyżkami mąki.
6. Wyrabiamy, aż ciasto będzie jednolite i gładkie. Jeśli ciasto bardzo klei się do rąk, zostawiamy je na 2-3 minuty i ponownie wyrabiamy.
7. Przygotowujemy foremkę, na której ciasto będzie wyrastać: proporcje są na blachę o wymiarach 25 x 40 cm. Ja używam blachy (półki) z piekarnika, na której rozkładam matę silikonową. Matę lub formę smarujemy oliwą. Ciasto układamy na blasze, a następnie obracamy je do góry nogami, tak żeby było posmarowane oliwą z obu stron. Dzięki temu ciasto nie będzie wysychać; nie trzeba go przykrywać ściereczką. 
8. Ciasto zostawiamy do wyrastania na 45-50 minut. Można je wstawić do WYŁĄCZONEGO piekarnika - pod warunkiem, że jest szczelny, uchroni ciasto od przeciągów.

Ziemniaki

1. Ziemniaki obieramy i kroimy najcieniej, jak się da, na półprzezroczyste plasterki.

Ciasto + ziemniaki

1. Nastawiamy piekarnik na temperaturę 220 stopni Celsjusza.
2. Wyrośnięte ciasto rozpłaszczamy na blasze, bardziej je naciskając, niż rozciągając.
3. Oliwę (ok. 4 łyżek) wlewamy do miseczki. Za pomocą pędzelka smarujemy ciasto, by pokryć je równą warstwą oliwy; nie chodzi o to, żeby ciasto utopić w oliwie ;) 
4. Na tak przygotowanym cieście układamy plasterki ziemniaków. Smarujemy po wierzchu oliwą.
5. Rozmaryn rozcieramy w dłoniach, żeby zaczął wydobywać się zapach. Posypujemy ziemniaki rozmarynem, a następnie solimy.
6. Wstawiamy pizzę do rozgrzanego piekarnika. Pieczemy 10-12 minut.

Smacznego!

Magda

Pizza z sercem (karczocha)!

Pizza na zdjęciach jest faktycznie z sercami karczochów, ale może być z czymkolwiek, na co macie ochotę. Ciasto jest przyjazne i łatwe do zrobienia, dlatego to jest też pizza z sercem (niekoniecznie karczocha ;-)

Jakiś czas temu uparłam się, że nauczę się robić pizzę i focaccię na cieście chlebowym. Ale, chociaż chleby wychodziły mi piękne, z pizzą jakoś się nie udawało. Zostawiałam ją do wyrastania w zimnie, jak radzą włoskie blogi - nie wyrastała w ogóle, albo ciasto się rozlewało, bo było za rzadkie. A jeśli już udało mi się je doturlać do piekarnika, wychodził wypiek cienki i twardy jak sucharek. No i trochę się zniechęciłam do pizzy w ogóle, i zarzuciłam takie pieczenie na jakiś czas.

Aż wreszcie ostatnio kupiłam na promocji puszkę karczochów w zalewie, z braku karczochów świeżych (czy Wam udaje się je gdzieś znaleźć?). Oczywiście, przekonałam się, że smak nie ten sam, no i zostałam z puszką karczochów do ożenienia w jakiejś potrawie.

Pomyślałam wtedy o prostej pizzy z jednym składnikiem, bez sosu pomidorowego i bez sera. To jest taka pizza domowa, nie cieniutka z pieca chlebowego, tylko właśnie grubsza, bardziej miękka; istnieje i taka odmiana, "pizza alta", czyli dosłownie wysoka.

Ponieważ karczochy to nie jest najbardziej powszechny i dostępny składnik, to można zrobić pizze z jakimś innym jednym składnikiem :) Może pizza z bakłażanem? Albo z samymi plastrami pomidorów?

Prosta pizza (z karczochami)

z książki "1000 Vegan Recipes"

Składniki:

Ciasto

• 1 szkl. ciepłej wody (nie gorącej!)
• 1 paczka suszonych drożdży (7 g)
• 1 1/4 łyżeczki soli
• 1/2 łyżeczki cukru
• 2 szkl. białej mąki pszennej
• 1/2 szkl. mąki pszennej pełnoziarnistej
• oliwa z oliwek extra vergine 

Na wierzch:

• Serca karczochów (z zalewy)
• Rukola - do posypania na wierzchu

Przygotowanie:

1. Drożdże mieszamy z wodą, aż się rozpuszczą.
2. Dodajemy cukier, sól i po trochu - mąkę. Mieszamy łyżką, a potem, jak już dodamy całą mąkę, ręką, bo łyżką może być trochę ciężko. Ciasta nie trzeba specjalnie wyrabiać, wystarczy, że składniki się dobrze połączą.
3. Bierzemy nową miskę i wysmarowujemy ją oliwą - powinna wystarczyć 1 łyżka. Wkładamy tam kulę ciasta, przykrywamy ściereczką i odstawiamy w spokojne miejsce bez przeciągów na godzinę.
4. Wyrośnięte ciasto wyjmujemy z miski, przez chwilę zagniatamy, a potem rozwałkowujemy - z tej porcji na placek o średnicy około 30 cm.
5. Piekarnik rozgrzewamy do 230 stopni.
6. Na pizzy układamy plastry karczochów (każdy można przeciąć na 2-3 części). Za pomocą pędzelka smarujemy pizzę oliwą po wierzchu.
7. Wstawiamy do piekarnika na około 15 minut, ale trzeba pilnować, żeby pizza się nie spaliła :)
8. Upieczoną pizzę posypujemy po wierzchu rukolą.

Smacznego!

Magda

Pizza z bakłażanem

Są takie dni, kiedy jakiś smak, produkt albo danie "chodzi" za nami. Czasem jest to coś, czego brakuje naszemu organizmowi a czasem jest to bardziej zachcianka, łakoć. Przedstawiam pizzę bez drożdży i sera, w sam raz na dni, kiedy pizza nie daje spać.

Bonus: po zjedzeniu pizza da spać, bo nie będzie nas męczyć ciężkostrawny ser, który przeważnie występuje na pizzy ;)

Ta pizza to wynik mojego chomikowania przepisów do wypróbowania. Pamiętałam, że gdzieś ktoś robił taki dziwny spód do pizzy, a gdzieś ktoś inny robił sos, który wyglądał po prostu przepysznie. Któregoś dnia miałam ogromną ochotę na pizzę, ale brakowało mi zapału, żeby a) iść do pizzerii, b) spokojnie, długo i dokładnie tłumaczyć, że tak, naprawdę chcę pizzę bez szynki, boczku, krewetek itp. i nie, naprawdę nie chcę sera. Z mojego braku zapału powstała pizza z rozpływającym się w ustach bakłażanikiem, sosem serowym (który nie ma ani trochę sera!) i spodem, który nie ma pszennej mąki.

Disclaimer ;) :

Nie sądzę, żeby zażarci pożeracze tradycyjnej pizzy rzucili się na pizzę z tego przepisu. Chyba, żeby podać im to jako placek z bakłażanem, w kremowym sosie. Spód jest moim zdaniem bardzo smaczny, ale ma inną strukturę niż typowy spód do pizzy, bo mąka z ciecierzycy sprawia, że ciasto jest dużo bardziej zbite, ale też przy tym elastyczne. Jeśli chodzi o sos, to jest kremowy i aromatyczny, ale nie ciągnie się tak, jak tradycyjny ser. Więc na niego też by się raczej nikt nie nabrał. Wydaje mi się jednak, że sos sam w sobie jest przepyszny i po prostu nie ma sensu porównywać go do tradycyjnego sera.

Pizza z bakłażanem i sosem serowym na spodzie z mąki z ciecierzycy

 

Składniki:

Na spód:

• 1 szkl. mąki z ciecierzycy
• 1 szkl. wody

Na sos:

• 3/4 szkl. mleka migdałowego lub sojowego (niesłodzonego)
• 6 łyżek płatków drożdżowych
• 1 łyżka oleju
• 1 łyżka mąki pszennej lub 1 łyżeczka mąki ziemniaczanej
• 2 łyżeczki musztardy
• 1 rozgnieciony ząbek czosnku
• 1/4 łyżeczki suszonej cebuli
• 1/2 łyżeczki soli
• świeżo zmielony pieprz

Na plastry bakłażana:

• 1 średniej wielkości bakłażan, pokrojony w bardzo cieniutkie plastry (ok. 5 mm)
• tymianek, rozmaryn, pieprz

•  + olej i mąka do wysmarowania formy
• + oliwa na wierzch ( 1 łyżka) 

Przygotowanie:

Plastry bakłażana:

1. Nagrzewamy piekarnik do 220 st.
2. Pokrojone plastry bakłażana posypujemy przyprawami wg uznania.
3. Pieczemy w nagrzanym piekarniku tak długo, aż będą złociste (w moim przypadku ok. 7-10 min). Uwaga! Lepiej nie oglądać w tym czasie serialu ani nie sprawdzać poczty, bo czas pieczenia zależy od mocy piekarnika i może być krótszy lub dłuższy!
4. Zrumienione plastry wyjmujemy z piekarnika i odkładamy.

Sos:

1. W miseczce dokładnie mieszamy mleko z mąką tak, żeby nie było grudek. Dodajemy płatki, czosnek, cebulę, sól i pieprz. Dokładnie mieszamy.
2. W rondelku podgrzewamy olej.
3. Do rondelka wlewamy mieszaninę mleka, mąki i przypraw. Podgrzewamy na małym ogniu i BARDZO dokładnie mieszamy, zwłaszcza po dnie.
4. Sos podgrzewamy aż zgęstnieje, ok 5 min, ciągle mieszając. Zdejmujemy z ognia.

Spód:

1. Piekarnik nagrzewamy do 180 st.
2. W misce dokładnie mieszamy mąkę z ciecierzycy z wodą. Powstanie ciasto o konsystencji podobnej do tego na naleśniki.
3. Przekładamy masę do formy wysmarowanej olejem i wysypanej mąką albo wyłożonej folią aluminiową (ja piekłam w formie 28 cm x 24 cm).
4. Wkładamy do piekarnika i pieczemy ok. 15 min, albo aż zacznie się rumienić.

Jak to wszystko połączyć:

1. Upieczony spód smarujemy sosem, na sosie układamy zrumienione plastry bakłażana i wszystko smarujemy łyżką oliwy.
2. Wkładamy do nagrzanego piekarnika (180-200 st.) na 10-15 min.

Można ją przygotować na obiad lub na kolację, a nawet następnego dnia zapakować i odgrzać (np. w pracy). 

Smacznego!

Anka